Redakcja testerzy.pl
Podatniczka prowadzi jednoosobową działalność w obszarze PKD 62.10.B i testuje aplikacje webowe oraz systemy informatyczne. We wniosku wskazała, że do wykonywanych w ramach jej pracy czynności należą: wykonywanie testów funkcjonalnych i regresyjnych, weryfikacja interfejsów oraz komunikacji między systemami, raportowanie defektów, analiza wyników i retesty po poprawkach. Jej usługi obejmują też konfigurację i zmianę parametrów istniejącego oprogramowania w celu dostosowania go do konkretnego środowiska.
Część opisu obejmowała listę czynności, których podatniczka nie realizuje: nie programuje, nie tworzy, nie rozwija ani nie wdraża oprogramowania. Nie zajmuje się też projektowaniem systemów informatycznych, doradztwem w zakresie oprogramowania ani opiniowaniem rozwiązań.
Wykonywane prace zaklasyfikowała pod symbolem PKWiU 62.02.30.0, obejmującym usługi pomocy technicznej w zakresie technologii informatycznych i sprzętu komputerowego.
Odpowiedź KIS
Organ uznał stanowisko podatniczki za prawidłowe. Przychody ze świadczenia usług sklasyfikowanych pod kodem PKWiU 62.02.30.0 podlegają opodatkowaniu stawką 8,5%, o ile usługi te nie są związane z doradztwem w zakresie oprogramowania (zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym). Dla porównania ustawa przewiduje stawkę 12% dla przychodów z usług doradczych oraz usług związanych z programowaniem.
Dyrektor KIS przeanalizował również same warunki współpracy. Odpowiedzialność wobec osób trzecich za efekty prac ponosi zleceniodawca, a podatniczka odpowiada jedynie przed nim za należyte wykonanie zadań. Wnioskodawczyni sama organizuje swój czas, pracuje z domu, nie ma narzuconych w umowie godzin i ponosi ryzyko nieterminowej realizacji. Te ustalenia przesądziły o uznaniu relacji za rzeczywistą działalność gospodarczą, a nie ukryty etat.
Interpretacja nie ma zastosowania do każdego
Interpretacja indywidualna daje ochronę wyłącznie podatnikowi, który o nią wystąpił – i to tylko w konkretnym, opisanym we wniosku stanie faktycznym. Dla pozostałych testerów stanowi jedynie materiał poglądowy i wskazówkę, jak urząd może zinterpretować podobne obowiązki.
Trzeba pamiętać o jeszcze jednym: KIS nie ocenia poprawności samego kodu PKWiU. Organ opiera się wyłącznie na deklaracji wnioskodawcy. Formalnym potwierdzaniem klasyfikacji statystycznych zajmuje się Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur GUS w Łodzi, a nie fiskus. W efekcie samo określenie usług we wniosku jako pomocy technicznej nie zapewni podatnikowi ochrony, jeśli realne obowiązki obejmują automatyzację lub doradztwo architektoniczne. Rozbieżność między stanem faktycznym a wnioskiem może pozbawić podatnika ochrony wynikającej z interpretacji indywidualnej.
Otwarte pozostaje pytanie o sytuację testerów automatyzujących. Ponieważ wnioskodawczyni skupiała się na testach manualnych, organ nie musiał rozstrzygać, czy pisanie kodu testowego mieści się w "pomocy technicznej", czy wchodzi już w zakres "programowania". Granica ta może być przedmiotem kolejnych interpretacji indywidualnych.
